سلاح آن دليران به گردون كشند * به آيين و رسم شبيخون كشند به قصد تو آيند ، درياب كار * مبر بيش از اين خسروا روى كار به دو گفت منكو دروغ است اين * نباشد در اردوى « 1 » ما خشم و كين بزرگان ما جمله خط داده‌اند * به باتو « 2 » و اين « 3 » راه بگشاده‌اند اگر ز آنك گفتار تو هست راست * خطى بازده و مگو كاين خطاست شبان در زمان كاغذى بازداد * نشست از بر اسب منكو چو باد همه لشكرش برنشستند زود * برفتند بالا به كردار دود رسيدند در دشمنان صبحدم * گرفتند بر گرد خيل و حشم بفرمود گردونه‌ها جست شاه * بجستند يك‌يك بر آن روى راه كمان و سنان و سپر يافتند * از آن كار يكسر خبر يافتند گرفتند آن خفتگان را به‌جاى * ببستندشان سربسر دست و پاى . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . نبد هيچ‌كس را زبان جواب * روان بود از چشمشان خون چو آب . . . . . . . . . . . گشتند يكسر به‌جاى * . . . . . . . . . . . . . . . . . . كشورگشاى اميران . . . . . . . . . را يكايك بكشت * به دل در از آن تخم كينه بكشت . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . از آن نامبرده ببردند سر * به شمشير و بر . . . . . . . . . . . . . . . . اغرتامش آن‌گه كه اين فتنه كرد * بفرمود كاو را به كردار گرد ببردند و بر خاكش انداختند * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ببردند مسمارها همچو سيخ * دو دست و دو پايش بدان چارميخ ببستند و گردون بر او راندند * از آن خلق حيران فروماندند ز گردون بدان ماه آفت رسيد * به خاك اندرون . . . . . . . . . . . . . . . چو فرش . . . . . . . . . جان درنوشت * بر آن ماه گردنده گردون بگشت فروبرد ناگاه ماهى تنش * به سنگ بلا خرد شد گردنش

--> ( 1 ) اودوغ ( 2 ) نياتو ( 3 ) دين